Posts Tagged ‘sarah vaughan

19
okt
13

Count Basie Live in Carnegie Hall 1981. Prachtige video reportage !

Profiteer ervan nu het nog kan jazzvrienden en vriendinnen. Sinds vorig jaar December staat een volledige live reportage van dit concert met korte inleidende film over Basie op You Tube. Voor je het weet wordt het er weer afgehaald. Met de gasten van het orkest, Sarah Vaughan, George Benson, Tony Bennett en Joe Williams, is het een fantastisch evenement geworden  met top swing en top entertainment. Basie Carnegie Hall 1981 Ruim 1 1/2 uur genieten op het puntje van je stoel met een onwaarschijnlijk swingende band met top musici.

Ik vond deze film terwijl ik op zoek was naar informatie over Freddie Green, die geweldige gitarist van Basie’s “All American Rythm Section”. Freddie zelf was vreemd genoeg niet bij dit optreden helaas.

Alle grote hits komen langs, zoals Sweet Georgia Brown, In a Mellow Tone, There’s Never Be Another You, Booty’s Blues, Everyday I Have the Blues, Goin’ to Chicago, Well All Right Okay You Win, Basie Cup and Me, April in Paris, One O’Clock Jump, Shiny Stockings, Don’t Get Around Much Anymore, Sophisticated Lady, It Don’t Mean a Thing, Fascinating Rhythm, Indian Summer, Just Friends, Send in the Clowns, Moody’s Mood for Love, Roll ‘Em Pete, One O’Clock Jump.

Hier is de link naar YT http://youtu.be/WoLYdEQvcA4

01
feb
12

Norman’s idea: Sarah’s duets with Oscar, Joe, Ray and Louie

In 1978 Norman Granz contracted Sarah Vaughan for his Pablo jazz label. He felt that this great singer did not get the chance enough to record material in line with her talent and skills. That year he released “How Long Has This been Going On” where she was accompanied by Granz’ veterans Oscar Peterson, Joe Pass, Ray Brown and Louie Bellson. Again Granz showed his great producer skills  by suggesting that Sarah should sing duets with each of the quartet members: “More Than You Know” with Peterson, “My Old Flame” with Pass, “Body And Soul” with Brown and “When Your Lover Has Gone” with Bellson. Listen in below video’s to these four brilliant duets where the original compositions are “re-written” by Sarah and the musicians.

Source: Hershorn, Ted  – Norman Granz – The Man Who Used Jazz for Justice – University of California Press 2011 – ISBN 978-0-520-26782-4

Duet with Oscar Peterson “More Than You Know” (with Peterson making a reference to “Concierto de Aranjuez” in the intro)

Duet met Joe Pass “My Old Flame”

Duet with Ray Brown “Body And Soul”.

Duet with Louie Bellson “When Your Lover Has Gone”.

05
okt
11

Sara Lee Vos & Alexander Beets Quartet in Sopranos Amsterdam.

The Sopranos Pianobar

Jazzvrienden en vriendinnen, bijgaand bericht ontving ik van Floor Visser van Maxanter Records:

“Zondag 9 oktober a.s. presenteert vocaliste SaraLee Vos haar jazzalbum met het Alexander Beets Quartet. Als locatie heeft zij gekozen voor de nieuwe Pianobar Sopranos in de Paardenstraat, Amsterdam. Haar begeleiders zijn ervaren musici uit de top van de Nederlandse jazz: Alexander Beets (tenorsax), Stormvogel (piano), Marius Beets (bas) en Gijs Dijkhuizen (drums). Als speciale gast is trompettist Ruud Breuls van de partij, ondermeer bekend van Metropole Orkest. De bekende jazzgoeroe Cees Schrama zal de CD presentatie op karakteristieke wijze volbrengen. Aanvang: 19.30u Entree: €12,50

 Thailand

SaraLee Vos is juist teruggekeerd van een tournee met Alexander Beets in Thailand. Daar deed zij met veel succes concerten in Bangkok en op Koh Samui. “Een prachtige ervaring en ik hoop snel nog eens te gaan”, aldus de vocaliste, die door haar platenlabel Maxanter naar voren wordt geschoven als nieuwe Dutch Jazz Diva. Haar album vond gretig aftrek bij de enthousiaste Thaise jazzliefhebbers. Het stijlvol vormgegeven album bevat 12 bekende songs uit The Great American Songbook, gearrangeerd door Marius Beets. De linernotes zijn van Jazzgoeroe Cees Schrama: “SaraLee makes it all sounds anew and fresh, as if written especially for her!”

SaraLee

Als kind van jazzsaxofonist Tony Vos en DJ Tineke de Nooij, kreeg SaraLee de liefde voor het muziekvak met de paplepel ingegoten. Geïnspireerd door jazzdiva’s als Sarah Vaughan, Ella Fitzgerald, Nancy Wilson en Billie Holiday, ontwikkelde zij op jonge leeftijd al de ‘donkere sound’ die kenmerkend voor haar zang zou worden. Behalve de grote jazzdiva’s behoren artiesten als Miles Davis, Chet Baker, Thelonious Monk en Horace Silver tot haar grote favorieten. Hoewel SaraLee zich met haar eigen band ontwikkelt in de richting soul en funk, blijft haar liefde voor jazz een grote drijfveer. Geen wonder dat zij gretig ‘ja’ zei, toen de Nederlandse topsaxofonist Alexander Beets haar vroeg om een plaat op te nemen en te touren in Thailand.

Sopranos

Een paar weken geleden opende in Amsterdam de eerste Europese vestiging van pianobar The Sopranos. Zeven dagen per week is er live pianomuziek te horen. Het concept geniet wereldwijde bekendheid door het succes op de Caraïbische eilanden. Amsterdam is de eerste vestiging op het vasteland, waarna Parijs en Barcelona zullen volgen.

Zondag 9 oktober 2011 | aanvang: 19.30u | entree: €12,50 (inclusief bubble drink). The Sopranos Pianobar – Paardenstraat 11-15 1017 CX Amsterdam. 020 428 8211 | www.sopranospianobar.nl

13
sep
11

Sarah Vaughan: September Song.

Jazzvrienden en vriendinnen, neem de moeite om het bijgaande YouTube filmpje met de uitvoering van September Song door Sarah Vaughan te beluisteren. En dan in het bijzonder de hervatting na de trompetsolo van Clifford Brown waarin Sarah met weergaloze glissando’s  de melodie oppakt en loepzuiver de intervallen raakt. KIPPENVEL !!!

Met de R weer in de maand, vroeg donker en straks vallende bladeren is een jaargetijde aangebroken dat componisten en tekstdichters tot zeer geinspireerde werkstukken bracht. Zo ook September Song van componist Kurt Weill die we allemaal kennen van de standards Speak Low en Mack The Knife (Mackie Messer uit de Dreigroschenoper).

In 1938 schreef Weill de muziek voor de Broadway Musical Knickerbocker Holiday die een matig succes werd maar niet voor Weill want die hield er de hit September Song aan over. De tekst was van Maxwell Anderson met als thema het ouder worden en de dagen die voorbijgaan. Die tekst was geschreven voor de mannelijke hoofdrolspeler maar de versies van Sarah Vaughn en Ella Fitzgerald behoren tot de top van de jazzklassiekers.

Kurt Weill (1900 – 1950) kwam uit een zeer muzikale joodse familie en was in 1933 van Duitsland naar Frankrijk gevlucht en in 1936 naar de Verenigde Staten. Hij had samen met Bertold Brecht een grote reputatie in Duitsland opgebouwd en al spoedig kwam hij in contact met George Gershwin die Weill onder zijn hoede nam en hem introduceerde in de Amerikaanse muziekwereld. Knickerbocker Holiday werd de tweede musical uit een serie van acht die hij voor Broadway schreef.

De eerste zin “it’s a long long while” is  een dichterlijke verwijzing om Weills achternaam te accentueren.

03
mrt
11

Sarah Vaughan: “Spring Can Really Hang You Up The Most”

Het thema lente is voor veel componisten en tekstdichters een grote bron van inspiratie. Ontluikende natuur wordt vergeleken met ontluikende liefdes, net zoals het vallen van de bladeren tot een vaak wat treurige tekst oproept. Zo is er voor elk jaargetijde wel een passende compositie te vinden.

Het nummer met de onvertaalbare titel “Spring Can Really Hang You Up The Most”, in 1955 geschreven door Tommy Wolf en Fran Landesman is een goed voorbeeld hiervan. Het is een nummer dat in de vergetelheid is geraakt en dat wordt wellicht veroorzaakt doordat het in alle opzichten een complexe compositie is. Uitgangspunt was het gedicht van Frances (Fran)  Landesman die in 1952 was begonnen met het schrijven van teksten en dit gedicht over de lente deze titel meegaf.  Het zijn in feite tien coupletten met bijna onzingbare zinnen als “spring this year has got me feeling like a horse that never left the post” en “doctors once prescribed a tonic, sulphur and moloasses was the dose”.

De muziek is van Tommy Wolf die pianist was in  de Crystal Palace Night Club in St. Louis van de man van Fran. Door de complexe tekst ontstond er ook een complexe melodie hetgeen vooral wordt veroorzaakt door de vele wendingen en intervallen die een groot bereik en flexibiliteit vragen van de zanger of zangeres.

Het spreekt voor zich dat voor de groten zoals Ella Fitzgerald en Barbara Streisand dit stuk een kolfje naar hun hand was  maar persoonlijk vind ik de uitvoering van Sarah Vaughn de mooiste. In een sfeervol arrangement van Don Costa nam zij dit nummer op voor haar Snowbound album uit het begin van de jaren zestig.

Een vergeten nummer van een vergeten album en een bijna vergeten zangeres. Zo hoor je niet meer zingen helaas.

Bronnen: Wikipedia en You Tube.




Bob van Eekhout is drummer en leider van Jazz Trio JazzTraffic, jazz recensent van HVT Magazine en Blogger

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Jazz Trio JazzTraffic. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

De Millers Tribute Band

OOSTERDOK Jazz Trio

Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 77 andere volgers

Jazz Near You


Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 77 andere volgers

%d bloggers like this: