29
Mei
11

Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer – slot

Het Orkest Johnny Meijer bij de AVRO Studio Hilversum in voorjaar 1946. V.l.n.r. Jan de Vries (hot viool), Jan Altink (gitaar), Bob van Eekhout Sr. (drums), Johnny Meijer, Guus Brokx (piano), Frans Vellekoop (contrabas).

Het derde en laatste deel van “Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer” opgetekend met herinneringen van mijn vader Bob van Eekhout Sr.

Het einde van de oorlog in zicht.

“Op het einde van de oorlog was er nog nauwelijks muziek in de stad. Alleen het cafe van Johnny draaide nog een beetje met voornamelijk zwarthandelaren en penose als klanten. Wij waren de laatste musici die nog werk hadden. Op een avond werd de Nieuwendijk afgezet voor een razzia. We waren aan het spelen met Johnny, Nelis, gitarist Jan Blok en ik en zijn toen naar de zolder gevlucht. We konden niet anders doen dan wachten maar er gebeurde niets.

Vlak na de bevrijding, we woonden in de Waverstraat, kwam er een legerjeep de straat in rijden. Impressario en saxofonist Lou van Rees stapte uit in officiersuniform van de Canadezen. Lou wilde me hebben voor een bigband die hij voor de Canadezen aan het opzetten was.

Lou van Rees wordt om de tuin geleid.

Maar ik wilde niet want ik werkte zalig met Johnny en verdiende goed. Mijn vrouw moest zeggen dat ik niet thuis was. Een paar dagen later kwam Lou weer, en weer was ik er niet zogenaamd. Uiteindelijk heb ik Lou gebeld en geadviseerd Joop Korzelius te nemen. Joop was een jonge aankomende drummer met groot talent. Omdat ik echt niet wilde, zo verknocht was ik aan het spelen met Johnny, heeft Lou toen Joop aangenomen.

(Zie https://bobvaneekhout.wordpress.com/2011/04/18/herinneringen-aan-jazzdrummer-joop-korzelius/)

Achteraf kreeg ik er wel spijt van want de musici van die band verdienden goudgeld en hadden van alles wat je in de oorlog niet kon krijgen, sigaretten, chocola en nylons.

In korte tijd werd het cafe overspoeld door Canadezen en Amerikanen die niet wisten wat ze hoorden als ons orkest speelde. Een swingende accordeonist zoals Johnny, dat kenden ze totaal niet. Dat was ook de periode dat Johnny zijn eerste aanbiedingen kreeg om naar Amerika te gaan, maar hij wilde niet. Ik begreep dat wel maar hij had er rijk kunnen worden.

Radio uitzendingen voor de AVRO en Nelis mocht niet meedoen.

In het voorjaar van 1946 gingen we wekelijks radiouitzendingen maken voor de AVRO Radio in Hilversum (zie foto boven). Het orkest werd dan uitgebreid maar voor Nelis was het pijnlijk. Hij was gewoon niet goed genoeg voor radiouitzendingen en mocht niet meedoen. In het cafe kon hij geen kwaad want niemand hoorde wat hij speelde, maar de radio dat was andere koek.

“Repetities” in de Halve Maan Steeg

In die periode wilde Johnny wel gaan repeteren. Dat was eigenlijk niet echt nodig want we speelden met rasmuzikanten die uitstekend konden lezen. Eerst repeteerden we overdag  in de “Palace”, een jazztent op het Thorbeckeplein die pas ’s avonds openging.  Maar Nelis stond direct achter de bar, vond de aansluitingen van de bierpomp dus van repeteren kwam niks meer terecht. En ze kregen het in de gaten dus dat was snel afgelopen.

Daarna hebben we een lokaaltje gehuurd in de Halve Maan Steeg voor F. 2,50. Op de eerste de beste repetitie ontdekten we dat er in het lokaal grote flessen met manden eromheen stonden. Nelis ging op onderzoek uit en er bleek jenever in te zitten ! Hij vloog de deur uit zei “ik ben zo terug” en ging naar Vlieger, een grote winkel die daar in de buurt zat.

Hij kwam terug met een rubberslangetje en flessen en begon jenever “over te lossen”. Het werd een vrolijke boel maar van repeteren kwam weinig terecht. We zijn  er nog een keer teruggeweest maar daarna dorsten we niet meer. We betaalden een knaak (Fl.2,50) voor het zaaltje maar kwamen met het tienvoudige aan jenever terug. Uiteindelijk hebben we maar helemaal niet meer gerepeteerd.

Van z’n tweede vrouw Riekie, zus van Nelis, mocht Johnny absoluut niet drinken en als hij speelde kreeg hij regelmatig “controle” van haar. Johnny zat dan altijd keurig aan de koffie en dan was ze tevreden. Maar wat ze niet wist was dat hij een fles congnac achter zich had verborgen en daar gingen grote scheuten van in de koffie.

Als Riekie dan geweest was keek hij met een brede grijns met een gezicht van “ik heb het weer geflikt”. Ik weet niet hoelang hij het verborgen heeft kunnen houden maar ze moet het op een gegeven moment toch ontdekt hebben. Met z’n eerste vrouw had hij altijd bonje en dat liep een keer zo uit de hand dat ze een grote vaas met bloemen naar ons gooide en we moesten wegduiken anders waren we geraakt.

Het einde van de samenwerking.

Uiteindelijk zijn Johnny en ik toch uitelkaar gegaan. Er was in die tijd veel werk voor musici in Amsterdam, De horeca begon weer te bloeien, er was veel vraag naar entertainment en ook bij de radio werden talloze orkesten opgericht. Dat betekende overdag in Hilversum radiouitzendingen maken en ’s avonds spelen in de vele clubs op het Rembrandt en Thorbecke plein en ook het Leidseplein kwam weer tot leven.

Ik ging steeds meer radio en clubwerk doen en uiteindelijk kwam ik bij spelen aan Johnny niet meer toe. Ik geloof dat John Engels Sr. er toen bij is gekomen voor drums.

Het was met Johnny geweldig spelen en ik heb hele goede herinneringen aan hem. Toch was hij vaak erg onbehouwen, zeker tegenover muzikanten die hem niet bevielen of hem gewoonweg niet bij konden sloffen met z’n gegoochel met toonsoorten en hoge tempo’s. Er was oorlog geweest, ruzies en drank, maar uiteindelijk is het de geweldige muziek die we maakten die me het meest is bijgebleven.”

Tot zover “Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer”.

Re-Bop Continental. Een nummer in de typische uptempo Johnny Meijer stijl. De opname is niet met geheel dezelfde musici als op de foto boven want er staat Sem Nijveen op viool aangegeven. Johnny wisselde nogal eens van samenstelling omdat musici niet altijd beschikbaar waren ivm met schnabbels en toernee’s maar ook doordat hij musici tegen zich in het harnas kon jagen die niet meer met hem wilde spelen.


0 Responses to “Herinneringen aan accordeonist Johnny Meijer – slot”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


Bob van Eekhout is drummer en leider van Jazz Trio JazzTraffic, jazz recensent van HVT Magazine en Blogger

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Jazz Trio JazzTraffic. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

De Millers Tribute Band

OOSTERDOK Jazz Trio

Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 313 andere volgers

Jazz Near You


%d bloggers liken dit: