Archive for the 'Jazz Marketing' Category

13
Mrt
15

Het geheim van Singel 488.

Weerts Premier Importeur Singel 488

In de jaren ’50 van de vorige eeuw was de firma Weerts de alleenvertegenwoordiger van Premier drumkits uit Engeland. Op dat moment het absolute topmerk. Er was Amerikaanse concurrentie van Ludwig, Slingeland en Rogers. En de Japanners waren nog niet begonnen aan hun opmars.

Opgericht in 1922 als de Premier Drum Company behaalde deze typisch Engelse firma wereldroem. Niet alleen als producent van drumkits maar ook van pauken, marsinstrumenten en vibrafoons.

Premier stond bekend als een high quality merk, innovatief, werkend met de beste materialen en een verpletterende drumsound.

Premier Drumkit Home Made in EnglandMaar qua marketing bleef het bedrijf achter, zeker toen Beatles’ drummer Ringo Starr overstapte van Premier naar Ludwig. Het bleef kwakkelen en in 1992 werd Premier overgenomen door Yamaha. Sindsdien is het een aantal keren van eigenaar veranderd en werd de productie overgeplaatst naar landen als Taiwan.

Maar er gloort hoop aan de horizon, er worden weer handgemaakte kits in Engeland geproduceerd onder leiding van meesterontwerper Keith Keough. Een uitgebreid interview met hem staat in Issue 4 van The Drummers Journal.

Weerts was gevestigd aan de Singel 488 bij de Bloemenmarkt. Onzichtbaar voor de buitenwereld was er een deur die leidde naar een steile trap op de eerste etage. Daar bevond zich het walhalla voor elke drummer met de nieuwste kits uit Engeland. Op de tweede etage was de werktplaats.

Wat meneer Weerts mankeerde weet ik niet, maar als hij sprak produceerde hij amper geluid en als hij iets zei ging dat vaak op een briefje.

Laatst kwam ik er weer langs en bedacht me dat (bijna) niemand nog weet wat er achter die deur op Singel 488 ooit gevestigd was.

12
Mrt
15

Nightcare Jazz: Help mee en vul de enquete in !

Nightcare JazzHoe kunnen  wij uw jazz-ervaring helpen verbeteren ?

Een groep eerstejaars leerlingen van de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht heeft onlangs de opdracht gekregen om een businessplan voor ‘Nightcare Jazz’ te schrijven. Nightcare Jazz is een jazzavond waarbij livemuziek gecombineerd wordt met lekker eten, en dat voor een mooie prijs. Om tot een zo aantrekkelijk mogelijk concept -en uiteindelijk tot een goed businessplan- te komen vragen deze studenten om uw visie. Er is een enquete opgesteld voor iedereen die jazz een warm hart toedraagt. De studenten vragen om een minuutje van uw tijd om deze enquete in te vullen. De resultaten worden gebruikt om uw jazz-ervaring te verbeteren!

Invullen kan via http://www.enquetemaken.be/toonenquete.php?id=227856

Namens leerlingen Emma, Martine, Nishana, Vera, Marleen en Lars wil ik u alvast ontzettend bedanken!

Nightcare presents: Cafe Noorderlicht from Night Care on Vimeo.

06
Jan
12

Business and all that jazz.

Miles Davis - Google / Life Images

Whenever a person or a company is successful, everybody wants to understand why and how. Because in the end, being successful is what we all want and we think “if we do it their way we will become successful as well”. However it does not work that way. In my working life I frequently followed courses by Professor Andrew Cox who leads the Centre for Business Strategy and Procurement, University of Birmingham (England). Andrew’s  much used credo was “don’t copy, but try to understand their success”. Another point he made is that in business you always need to take into account “the contingent circumstances” because if you fail to do so, in the end your business will fail as well. These thoughts came to my mind when I read the paper ” Leading Entrepreneurial Teams: Insights from Jazz” by Deniz Ucbasaran, Associate Professor in Entrepreneurship Nottingham University Business School. In this highly interesting study she investigates why Duke Ellington, Art Blakey and Miles Davis were such great jazzband leaders. The study seems to conclude mainly on psychological factors rather than business rationales such as concert revenues and record sales.

My conclusion would be: Miles Davis was the most successful bandleader because he constantly kept focus on the contingent circumstances for decades as he kept on developing his music from early bebop in the forties to fusion in the late eighties. This paper is highly recommended:

I._Creative_Industries_Entrepreneurship-_Deniz_Ucbasaran, or read the article in The Guardian.

19
Okt
11

Jazz en Marketing: Maal3 Bovenkerk stopt met jazzoncerten (3)

Per 1 November a.s. stopt Maal3 Bovenkerk met jazzoncerten op de dinsdagavond. Dat lijkt niet op zichzelf te staan maar een trend te vertegenwoordigen. Recent werd het Haagse Jazzfestival getroffen door  problemen bij de organisatie zodat het twijfelachtig is of dat festival herhaald wordt. De schouwburg in Deventer heft een voorgenomen jazzfestival afgeblazen wegens gebrek aan belangstelling en twee horeca zaken in Amsterdam en Amersfoort besloten eveneens te stoppen met jazz. Dat komt bovenop de problemen die ontstaan door het wegvallen van subsidies. In deze artikelen over Maal3 zal ik proberen een beeld te schetsen van de problematiek en tenslotte mogelijke oplossingen aandragen.

Kwantiteit versus kwaliteit.

JazzPodium Amstelveen organiseerde wekelijks jazzconcerten gedurende een periode van acht maanden hetgeen resulteert in een totaal van tweeëndertig concerten. Met een dergelijk aantal lijkt het lastig om de kwaliteit te handhaven en dat lukte een aantal malen niet. Veelal doordat er gelegenheidscombinaties werden gecontracteerd die er min of meer een jamsessie van maakten of de gastsolist was niet goed ingespeeld met de band die hem/haar had uitgenodigd. Bovendien is het de vraag of de consument bereid is wekelijks geld te besteden aan consumpties en entreegeld. Andere vergelijkbare jazzpodia in de regio zoals Sunday Afternoon Jazz Noordwijk (maandelijks), Jazzpodium Voorhout (maandelijks) en Meer Jazz Cafe Haarlemmermeer (om de veertien dagen) organiseren concerten met een lagere frequentie en dat zal niet zonder reden zijn.

Een breed programma versus een diep programma.

Voor Maal3 werden grosso modo jonge musici gecontracteerd die aan het begin van een carriere stonden en veelal een eigen repertoire presenteerden. Niets dan lof daarvoor maar dan leg je het publiek een beperking op die meer een ideëel dan een commerciëel doel lijkt te dienen. Of dat strookt met de doelstelling van de horeca instelling is een vervolgvraag. Populaire stromingen als mainstream – hot – of  traditional jazz, swing en blues kwamen niet of nauwelijks aan bod. De eerder genoemde andere jazzpodia en met name Meer Jazz Cafe programmeren juist een breed muziekaanbod en opereren al jaren met succes en zonder entreegeld te heffen.

Spin-off voor de horecaonderneming.

Spin-off van de jazzconcerten voor de horecaonderneming richting het restaurantbezoek was een onderwerp van discussie tussen Jazzpodium Amstelveen en Maal3. De laatste kon er niet van worden overtuigd dat de jazzconcerten en daarmee gegenereerde PR en Promotie toegevoegde waarde voor de uitbater vertegenwoordigden. Het is ueberhaupt lastig de toegevoegde waarde vast te stellen als je daar geen specifiek onderzoek met harde cijfers van hebt. Inzicht kwam waarschijnlijk toen per september j.l. entreegeld werd geheven met uitzondering van gasten die in Maal3 hadden gedineerd en vrijstelling kregen. Zo kreeg de uitbater inzicht hoeveel extra diners hij verkocht aan jazzpubliek en dat zal niet tot een juichstemming hebben geleid getuige het feit dat de concerten worden gestopt. Als een onderneming verlies lijdt en er is geen spin-off dan gaat gauw de stekker eruit zo blijkt. Waarbij aangetekend moet worden dat Maal3 het zeker twee jaar lang geprobeerd heeft en dat verdient veel waardering.

Wordt vervolgd !

31
Aug
11

Blowing Changes: onderzoek naar de sociaal – economische positie en motivatie van Nederlandse Jazzmusici.

Deze week ontving ik de afstudeerscripitie van Chiria da Luz Fortes met bovengenoemde titel. Zij studeerde af aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam onder begeleiding van Prof. Dr. Hans Abbing en daarmee hebben we een belangwekkend en goed onderbouwde studie in handen over hoe het gesteld is met de sociaal – economische positie van jazzmusici in Nederland. Ik zal proberen met een aantal highlights een beeld te schetsen van de bevindingen.

  • Voor dit soort onderzoeken is de eerste stap te bepalen waar hebben we het over. Om de definitie van een Nederlandse jazzmusicus te bepalen koos Chiria voor “a professional jazz musician is (or aims to be) actively working as an artist for at least 12 hours a week, who is (or aims to be) making a wage out of it and focuses primarily on jazz music and other related types of jazz like soul jazz, bebop, dixieland, fusion, improvised music and world music (IJdens & Van der Velde, 1998; 10)”.
  • Op basis van deze definitie komt men tot een gemiddelde (mediaan) van 1500 musici.
  • In negen hoofdstukken wordt er een beeld geschetst van de marktomstandigheden gezien in de context van arbeidsverhoudingen – en omstandigheden. Dus geen macro – of commercieel economische beschouwing maar onderwerpen als de flexibiliteit van de markt, de verhoudingen tussen directe inkomsten (optredens), indirecte inkomsten (b.v. lesgeven, arrangeren, componeren etc.) en niet gerelateerde werkzaamheden (bordenwassen), opleidingsniveau, de top van de pyramide (superstars), vraag en aanbod van musici, professionalisering, immateriele aspecten (motivatie), de rol van de overheid, belastingbeleid en cultuurbeleid in Nederland.
Dit is een goed beschreven deel dat duidelijk maakt hoe de markt vanuit arbeidperspectief gestructureerd is en voor een deel ook de niet beheersbare variabele omgevingsfactoreen voor musici verklaart en omschrijft.
Het rapport vervolgt met twee hypotheses:
  1. The average income is not in comparison to the amount of working hours. Hier stelt het rapport dat het inkomen van jazzmusici vergeleken met de gemiddelde werknemer hetzelfde of lager is terwijl er verhouidingsgewijs meer werkuren worden gemaakt. Hier plaats ik de voetnoot bij dat “working hours” op verschillende manieren te definieren valt. Bij een optreden bijvoorbeeld is een musicus, buiten de feitelijke speeltijd, tijd kwijt aan reizen, opbouwen en afbouwen, maar ook wordt er dagelijks een aantal uren gestudeerd en gerepeteerd en zal  de nodige tijd aan acquisitie worden besteed. Het is niet klip en klaar wat er nu wel en niet onder working hours wordt verstaan en hoe de vergelijking met de gemiddelde werknemer tot stand is gekomen.
  2. Immaterial values are the most important motivation. Hier gaat de auteur ervan uit dat zaken als muzikale ontwikkeling, techniekverbetering en het zoeken naar nieuwe muziekvormen de voornaamste motivatie van musici is. Ik denk dat de meesten die zich met muziek bezighouden zich daarin kunnen vinden.
Het rapport vervolgt met een te doen gebruikelijke verantwoording van de onderzoeksmethode en een sociaal – economische analyse en een uitgebreide analyse van de motivatie van jazzmusici. Wederom een interessante verhandeling die het lezen meer dan waard is.
Tenslotte een aantal conclusies:
  • Inkomen. Gemiddeld verdient een jazzmusicus in Nederland E 1565 per maand netto. Dat is dan een inkomen gegenereerd uit optredens, indirecte activiteiten en totaal verschillende aktiviteiten (for argument’s sake in het rapport “bordenwassen”genoemd). Inkomen uit optredens is goed voor 43%, de resterende 57% moet  uit lesgeven, arrangeren en componeren enz. komen en een klein deel uit niet gerelateerde aktiviteiten. In die context kun je stellen dat er slechts enkele musici zijn zich zich fulltime professional kunnen noemen.
  • Opleiding. Er is geen verband gevonden dat aantoont dat musici met een conservatoriumopleiding een beter inkomen hebben indien vergeleken met musici die geen conservatorium opleiding hebben genoten. Een conservatorium opleiding verhoogt wel de sociale status stelt het rapport. Factoren als stijl, image en reputatie zijn meer bepalend voor het inkomen van musici.
  • Motivatie. Het rapport stelt dat jazzmusici zeer gemotiveerd zijn en hun bevrediging halen uit hun ontwikkeling als musicus en artistieke vrijheid. Belangrijke factor daarbij is dat de musici al op zeer jonge leeftijd met de muziek en hun instrument kennis maken en daardoor hun leven lang een passie voor jazz blijven houden. Het maken van carriere is belangrijker dan inkomen.
Tot zover een aantal highlights. Ik denk niet dat er geheel nieuwe gezichtspunten in het rapport staan die we niet wisten, maar het is zeker goed dat e.e.a. nu meer onderbouwd en geanalyseerd is. Het rapport is daarom een prima bron voor iedereen die een carriere in de jazzmuziek nastreeft en zijn eigen motivatie kan toetsen aan hetgeen in het rapport is beschreven.
Jazzmusicus, en misschien geldt dat wel voor alle musici, is een bestaan met weinig zekerheden. Maar als je voor geld en zekerheid gaat is een loopbaan als musicus geen goede optie.

Blowing Changes, researching the socio-economic position and the motivation of jazz musicians in The Netherlands. Chiria da Luz Fortes,ID 314869. Supervisor: prof. dr. Hans Abbing, Rotterdam, 2011.

Cultural Economics & Cultural Entrepreneurship,Erasmus School of History, Culture and Communication.Erasmus University Rotterdam.

06
Jul
11

De jazzwereld – room for drastic improvement !

Als je zoals ik de laatste tijd doe, me verdiep in de jazzindustrie in de breedste zin van het woord, dan schaam je je als jazzliefhebber kapot. De top van de professionele pyramide uitgezonderd, wat daaronder door gebrek aan professionalisme en onkunde bij stichtingen, instellingen, jazzpodia met goedwillende vrijwilligers maar wat aanrotzooit, is onvoorstelbaar. Iedereen wil aan jazz doen, met programmacommissies die allemaal geilen op het zelf organiseren van optredens, festivals en showcases. Dan hebben we nog de meer serieuzere instellingen die verzaakt hebben zich tot  een weerbare en  financieel goed geleide organisatie te ontwikkelen om daarmee voor continuiteit en draagvlak te zorgen.

Even een korte greep uit de gigantische flops van de laatste tijd:

  • Stichting JazzImpuls die de strijd heeft moeten staken wegens gebrek aan belangstelling voor de concerten en podia die vervolgens zeiden dat ze niet meer hoefden te komen. Soms kan ik me daar iets bij voorstellen, als ik bijvoorbeeld de aankondiging zie van Francien van Tuinen. Francien van Tuinen ? Ja Francien van Tuinen. Denken ze nu echt bij JazzImpuls dat het publiek daar kwijlend van voorpret op afkomt ?
  • De schouwburg in Deventer die recent een jazzfestival wilde organiseren maar daar vanaf moest zien wegens gebrek aan belangstelling.
  • In Utrecht rollen ze vechtend over de vloer. SJU Jazzpodium houdt op te bestaan. Het bestuur wordt beticht van incompetentie en nu is het oorlog daar want er is een belangengroep opgestaan en die gaat er hard tegenaan.
  • Al die ellende overziend heeft de HBO Raad besloten om het aantal muziekstudenten met 10% te gaan verminderen. Economisch gezien lijkt me dat een prima zaak, maar artistiek gezien is het natuurlijk om te huilen zo droevig.
  • De Melkweg in Amsterdam heeft gemeend een tentoonstelling te moeten organiseren die gewijd wordt aan staatssecretaris Halbe Zijlstra vanwege zijn rol in de recente bezuinigingen. Toch te kinderachtig voor woorden.
En dan de meest recente flop, het The Hague JazzFestival, het schaamrood staat op de kaken als je dat leest. De NTB had de artiesten al voor dit festival gewaarschuwd en dat bleek niet ten onrechte want het werd een regelrechte ramp. Leveranciers wilden vooruit betaald worden, er stonden deurwaarders van BUMA bij de kassa die de opbrengsten meenamen om in ieder geval de inkomsten van de BUMA leden veilig te stellen en uiteindelijk kon de bewaking niet meer worden betaald.
De gemeente had nog E 178 000 subsidie neergeteld en wil dat eventueel terughalen. En dan lezen we dat organisator Ruud Wijkniet er mee stopt (lijkt me een goed plan en doet zijn naam geen eer aan ). En dan moeten we ook nog lezen dat dit festival mede werd georganiseerd door de eigenaar van ADO (een Haagse voetbalclub voor niet ingewijden).
Need I Say More ?
05
Jul
11

Korting op cultuursubsidies en verhoging BTW: “waarom geen bedrijfschap opgericht ?” (2)

Wie kent ze niet: “Kaas uit ’t vuisje”, of  “Echte smaak beleef je bij de groenteman”, of “Kip het meest veelzijdige stukje vlees. Kip !” , of “Kijk eens wat vaker in de spiegel van de kapper”.

Al deze slogans zijn afkomstig van product – en bedrijfschappen waarvan we er in Nederland een aantal kennen voor de agrarische sector, ambachten, detailhandel en horeca /catering. Als je dan Wikipedia erop naslaat dan hebben bedrijfsschappen in het kort de volgende kenmerken:

  • Vinden hun bestaansrecht in de Wet op Bedrijfsorganisaties.
  • Gezamenlijke instelling van werknemers – en gevers in een branche.
  • Het juridisch kader is gebaseerd op de wetgeving Publiekrechtelijke organisaties.
  • Is gerechtigd tot het innen van heffingen bij de leden.
  • Aktiviteiten bestaan o.a. uit promotie, kenniscentrum, adviesfunctie aan de regering, scholing, kwaliteitsnormering etc.
  • Aktiviteiten zijn gericht op een bedrijfstak, niet op individuele deelnemers.
  • Staan onder toezicht van de Sociaal Economische Raad (SER)
  • Positioneert zich als organisatie voor aktiviteiten die noch door de branche noch door de overheid worden ondernomen.
Als je dit als niet – expert (muzikant) leest dan is je eerste gedachte: is dit niet wat we zoeken voor de muziekbranche als geheel en uitvoerende musici in het bijzonder ? De zogenaamde PBO’s lijken veel voordelen te hebben ten opzichte van de cultuurstichtingen en subsidie afhankelijke fondsen, zoals:
  • Een stevige wettelijke en juridische basis.
  • Niet afhankelijk van subsidies.
  • Door wettelijke en juridische basis en financiele onafhankelijkheid nauwelijks gevoelig voor politieke stromingen.
  • Sterke focus op aktiviteiten die niet door de branche en overheid worden geinitieerd.
  • Samenwerking op werkgevers – en werknemers niveau, einde aan versnippering.
  • Adviesfunctie voor de overheid, dus stevige ingang bij ministeries.
Het zou toch interessant zijn te vernemen of de mogelijkheid tot het vormen van een bedrijfschap voor uitvoerende musici al eerder onderzocht is en zo ja wat daar de uitkomsten van zijn en zo nee, waarom niet ? Zou het geen aanbeveling verdienen een aantal experts te vragen een haalbaarheid studie te doen en te onderzoeken wat voor en nadelen zijn en wat de te voorziene beren op de weg en voetangels en klemmen zijn ?

Daarom stuur ik dit bericht naar het MCN en de NTB, zou interessant zijn als ze hierop hun visie willen geven.




Bob van Eekhout is drummer en leider van Jazz Trio JazzTraffic, jazz recensent van HVT Magazine en Blogger

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Jazz Trio JazzTraffic. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

De Millers Tribute Band

OOSTERDOK Jazz Trio

Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 313 andere volgers

Jazz Near You


%d bloggers liken dit: